logo

شماره پشتیبانی :85524-021

گشت در معبد انگکور وات | کامبوج

انگکور مجموعه ای باستانی در کامبوج می باشد که بخشی از بقایای پایتخت‌های باستانی امپراتور خمر را که بین قرن‌های نهم تا پانزدهم میلادی ساخته شده‌ بودند را در خود جای داده است.
این محوطه باستانی در سال 1992 به خاطر شرایط خاص آن، به طور هم‌زمان در فهرست میراث جهانی و میراث در خطر یونسکو ثبت شد و در سال 2004، پس از دوازده سال مرمت و بازسازی از فهرست میراث جهانی در خطر خارج شد. این ویرانه‌های باستانی در بین جنگل‌ها و مزرعه های کشاورزی شمال دریاچه بزرگ کامبوج و در نزدیکی شهر سیم‌راپ امروزی واقع شده‌ است. امپراتوری خمر در طول 300 سال، یعنی از سال 900 تا 1200 میلادی، شاهکارهای زیبای معماری جهان را در کرانه‌های شمالی این دریاچه بزرگ پدید آورد. بیشتر این آثار در محوطه‌ای به طول 15 و عرض 5 مایل جمع شده‌اند، هر چند که پارک باستان‌شناسی انگکور محوطه‌هایی چون کبال‌سپین با فاصله 30 مایل را نیز شامل شده است.

شاهین گشت

در مجموع، بیش از 72 معبد و عمارت مهم باستانی در این مجموعه شناسایی شده‌ است. معبد اصلی انگکور، با نام انگکور وات، بین سال‌های 1112 تا 1150 توسط سوریاوارمن دوم، امپراتور خمر، به عنوان پایتخت و معبد اصلی ساخته شده است و در حال حاضر بزرگ‌ترین و سالم‌ترین معبد باقی مانده در این محوطه باستانی می باشد که از زمان احداث تا امروز نیز اهمیت مذهبی خود را ابتدا برای هندوها و سپس برای بودائیان حفظ کرده است. این معبد به مظهری برای معماری کلاسیک خمرها بدل شده و به عنوان سمبل کشور کامبوج، روی پرچم این کشور نیز دیده می شود و در حال حاضر بزرگ‌ترین جاذبه گردشگری این کشور بشمار میرود. انگکور وات که با ادغام دو سبک اصلی معابد خمرها ــ‌معابد پله‌ای و معابد سرسرایی‌ــ ساخته شده است که نمادی از کوهستان مِرو، مأمن خدایان در اسطوره‌های هندو، می باشد. درون خندق و دیواری به طول 6/3 کیلومتر، سه سرسرای چهارگوش که هر یک بر فراز یکدیگرساخته شده‌اند، قد برافراشته‌اند که بزرگترین آنها (سرسرای زیرین) 187 در 215 متر مساحت دارد. در مرکز این معبد نیز برجی بلند قرار دارد. این معبد علاوه بر عظمت و شکوهش از لحاظ معماری، به دلیل نقش‌برجسته‌های بی‌شمار و مجسمه‌های رقاصان و پریانش دارای شهرت خاصی است.

تورهای مرتبط